De komende jaren komen er in de gezondheidszorg gigantische uitdagingen op ons af. We willen de discussie over de besparingen in de gezondheidszorg lostrekken van de groeinorm. We kunnen besparen door efficiënter te werken. Bijvoorbeeld door overbodige onderzoeken af te schaffen en de prijs van de pillen aan te pakken.

 

Open VLD en CD&V kondigen nu al botte besparingen aan in de gezondheidszorg. Zij willen de groei van de gezondheidszorg beperken en koppelen aan de economische groei. Sputtert de economie, dan moet de gezondheidszorg het volgens hen ontgelden. Je kan niet tegen iemand die zijn been gebroken heeft, zeggen: vorig jaar was de groeinorm min drie procent, dus kunnen we dit jaar maar een halve plaaster aanzetten. Als de economie volgend jaar weer aantrekt, zetten we er de andere helft wel aan.Daar doen wij niet aan mee. Voor Open VLD is 2,5 procent de maximale groeinorm. CD&V houdt het bij de economische groei: 2 procent in de komende vijf jaar. We noteren dat de groei in het RIZIV budget in 2008-2009 gemiddeld 8,29 procent was.

 

Het budget afhankelijk maken van de economische groei is onhoudbaar, want dat betekent een zware privatisering. Daarom willen wij niet met een vaste norm werken, maar wel met zeven duidelijke en toetsbare criteria. De uitslag van deze toetsering bepaalt dan de groeinorm:

 

1. We maken geneesmiddelen voor iedereen betaalbaar met het Colruytmodel. Geneesmiddelen buiten patent mogen enkel aangeboden worden aan de goedkoopste prijs uit de ons omringende landen. Als de prijs hoger is, valt het product uit het terugbetalingsmechanisme.
2. Voor nieuwe geneesmiddelen werken we met prijs-volumecontracten. Naargelang er meer van een nieuw geneesmiddel wordt verkocht, daalt de kostprijs.
3. Publiekscampagnes en beter voorschrijfgedrag vermijden de overconsumptie van geneesmiddelen.
4. We verhogen het budget voor preventie. Die kosten verdienen zichzelf terug.
5. Bij ziekenhuisopnames kan voor het verblijf in een eenpersoonskamer een supplement gevraagd worden voor extra comfort, maar niet meer voor doktershonoraria of andere medische kosten.
6. We gaan naar een all in-financiering van de ziekenhuizen, los van de prestaties van de artsen. Want nu dwingen te veel ziekenhuizen hun personeel om overbodige onderzoeken te doen.
7. Ten slotte kunnen we het beheer van ons gezondheidssysteem nog meer op punt te zetten. Door de derdebetalersregeling overal toe te passen is een serieuze efficiëntiewinst mogelijk. Zo besparen we geld dat we ergens anders best kunnen gebruiken.

 

Onze volledige nota over deze voorstellen vindt u hier .