We staan met z'n allen stil. Wachtend op de trein. Ondanks de dagelijkse inspanningen van haar personeel, slaagt de NMBS-directie er niet in om haar beleid op het juiste spoor te krijgen. Hoog tijd om de wagons op de rails te zetten. Letterlijk.

De reizigers van de Belgische spoorwegen verdienen nu toch echt wel stiptere treinen. De treinen zijn elk jaar wat meer te laat. In 2009 was de stiptheid al gezakt naar 88,9 procent. In 2010 halen we het trieste dieptepunt: 85,1 procent van de treinen is nog op tijd. Waarschijnlijk nog minder, want de NMBS vindt dat een trein die vijf minuten te laat is, ook nog op tijd is. Nochtans kun je dan je aansluiting al kwijt zijn.

Een groot deel van de vertragingen is te wijten aan verouderd materiaal. Treinstellen die het laten afweten, of die niet op tijd beschikbaar zijn. Nieuw materiaal is aangekondigd, maar krijgen we niet te zien. Want het geld voor het reizigersvervoer wordt gebruikt om de verliezen van B-Cargo te verstoppen.

 

Er staat dus altijd wel ergens een locomotief stil. 60 treinen per dag worden zelfs grofweg afgeschaft. Het is duidelijk dat dat veel te veel is. En doordat er steeds minder wagons beschikbaar zijn, worden mensen als sardienen in te kleine treinen ingeblikt.

 

Dan nog durft men geregeld de prijzen op te slaan, en voordeeltarieven voor wie het minder breed heeft, af te schaffen.

 

En dan zijn er nog de remsystemen, die dringend ingevoerd moeten worden om de veiligheid te kunnen garanderen. Die zijn besteld en liggen zelfs ergens in loodsen te roesten. Je zou haast zeggen dat we de laatste drie jaar geen federale minister van Mobiliteit hadden.

 

De hele NMBS dreigt stilaan te verroesten. Genoeg stilgestaan op perrons. Genoeg in te krappe wagons gestaan. Tijd om weer vooruit te gaan. Tegen 2014 moet weer 95 procent van de treinen op tijd rijden. De kwaliteit moet omhoog. Het aantal zitplaatsen moet omhoog.En de prijzen moeten weer eerlijk worden. Zodat we met z'n allen het openbaar vervoer weer een waardig alternatief gaan vinden.