"De Wever moet financiële wereld sussen" bloklettert een krant dinsdag. Je hebt daarom de internationale pers bijeengeroepen om hen gerust te stellen over je plannen. Het vooruitzicht op een langgerekte regeringsvorming en een zege van jouw N-VA zorgt immers voor onrust op de financiële markten. De rente die België moet betalen om zijn staatsschuld te financieren, loopt op. Het doet me allemaal denken aan een pyromaan die vervolgens gevraagd wordt om de brand te blussen. Je zaait onrust en instabiliteit in dit land, terwijl het juist een perspectief op meer investeringen en meer jobs nodig heeft.

Je won in 2007, je weet dus hoe duur beloftes kunnen zijn. De duurste van je huidige campagne tot nu toe, 500.000 jobs, heb je wijselijk sneller ingeslikt dan ze was uitgesproken. Maar door wat je het vervangt heb je niet gezegd.

Maar ter zake. Als de campagne zondagavond ten einde loopt en je maandag 'geroepen' zou worden: wat leg je dan op tafel? Ga je rond de tafel zitten om het Belgisch model te deblokkeren? Of om juist nog meer zand in de machine te strooien? Om te onderhandelen of om te dicteren? Ga je voor het doorbreken van de stilstand, of net niet? Wil je een staatshervorming voor Vlaanderen, de natie? Of voor de Vlamingen, de mensen?

Laat mij het concreter maken. Het soort samenleving dat ik in jouw partijprogramma zie opdoemen, heeft hardvochtige trekjes. Je noemt jezelf niet zonder trots conservatief of nationalist, en dat is er ook aan te merken. Zoals jouw Open Vld-collega en de vorige briefschrijver, Alexander De Croo (DM 8/6), praat je wel over "een eerlijke verdeling van de inspanningen", maar in de feiten ontzie je de sterkste schouders. In het debat over Suez koos je duidelijk niet onze kant. De aanbevelingen van de parlementaire commissie tegen fiscale fraude keurde je niet goed. En waarom maak je zo'n karikatuur van onze Vermogenswinstbijdrage (VWB)? Nee, deze (bescheiden) bijdrage van de allergrootste vermogens vormt geen aanslag op de welvaart van de hardwerkende tweeverdieners met een spaarboekje en een eigen woning. Ik daag jou, en Alexander, uit om nu eindelijk maar eens zwart op wit te bewijzen waar je dat leest in ons programma. Je zal enkel het tegendeel vinden. We verlagen de lasten voor de gezinnen, verhogen de koopkracht, smeren zo tegelijk de economie en de sociale zekerheid.

Maar een nog scherpere inkijk in het soort België, pardon, Vlaanderen dat jij wil, krijg ik van je ideetjes over de pensioenen. Ook die wil je, in je ongebreidelde splitsingsdrang, regionaliseren. Net op het moment dat Vlaanderen veroudert, stel jij dus voor om de pot te verkleinen? Of wil je het stelsel privatiseren, zodat het pensioen niet meer zal afhangen van de plek waar je werkt? Overigens: de tweede component die we voorstellen is geen privatisering zoals je stelde, en dat weet je. Een leugen om "bestwil"? Wel een leugen die de mensen bang maakt, maar dat stoort je niet zo erg blijkbaar.

Ik wil besluiten met de uiting van mijn ongemak. Ik heb iedere dag meer het gevoel dat we in het jaar 2007 zijn en niet in 2010. En dat na zondag alles opnieuw begint. Terwijl we echt weer vooruit moeten. Ik vrees dat je om de stekker uit België te trekken, ook die uit de Vlaamse welvaart gaat halen.

Daarom deze vraag, Bart: leg eens heel concreet uit hoe je na 13 juni kunt verzekeren dat je de kleine Vlaming niet zult laten betalen voor jouw grote ideaal van de Vlaamse staat.

Met vriendelijke groeten,

Johan

P.S. Alexander De Croo vroeg mij om mijn plan op tafel te leggen. Hij heeft het inmiddels gekregen. Het staat overigens al twee weken op mijn website. Maar omdat hij mist blijft spuiten over onze plannen daag ik hem uit om tijdens de laatste dagen van deze campagne een vol uur met mij te debatteren over besparen en investeren. Durf je het aan, Alexander, om in een rechtstreeks debat met mij (en publiek) je hardvochtige (besparings)keuzes te verdedigen?